Το εργο σου έχει λίγο απο... Σερρες μεσα; Τι ακριβως θα δουμε την Παρασκευη επι σκηνης;
Παρασκευή… να είστε έτοιμοι για μια επίθεση αγάπης και οργής προς τις Σέρρες, την Ελλάδα τον ίδιο μας τον εαυτό. Μια γοργόνα, μια καπετάνισσα, ο μπαρμπ' Αλέκος ο Μέγας και όλα τούτα με μπόλικο μπόλικο νερό. Τρένα συγκρούονται, καράβια βυθίζονται, αμπάρια ουρλιάζουν, ράγες δακρύζουν μπροστά στα μάτια μας. Και τότε εμείς κοιτάμε τα χέρια μας και αποφασίζουμε αν είναι αθώα ή ένοχα. Αυτό είναι το έργο.
Δεν εισαι Σερραιος στην καταγωγη, αλλα ζεις πολλα χρονια εδω! Πώς είναι να ζεις και να δημιουργεις στις Σερρες;
Εγώ την έκανα τη μεταδημότευση. Νιώθω φουλ Σερραίος. Να σου πω την αλήθεια το πρωί τις μισώ τις Σέρρες. Μισώ τη διαφθορά της, την ασχήμια της, τις λακκούβες. Τα βράδια όμως λατρεύω την πόλη, γιατί την ονειρεύομαι. Μ' αρέσει να τη φαντάζομαι ελεύθερη και μπροστάρισσα. Νιώθω ότι η πόλη είναι ακόμα σκλαβωμένη σε κάποιον άγνωστο κατακτητή. Σα να έχει καλυφθεί από ένα στρώμα άχνης…
Πώς αισθάνεσαι που το συγκεκριμενο εργο θα ανεβει εδω, στην πολη που γραφτηκε;
Νιώθω σα να ξεγεννώ σε μαιευτήριο της γειτονιάς. Λίγο άγχος το έχω, αλλά … αγωνιώ! Είναι ωραίο να σε χειροκροτούν χέρια που σ' αγαπάνε.
Ο θεατρικος σου λογος ειναι παντα κοινωνικα αιχμηρος - μπορει το θεατρο να "αλλαξει" τον κοσμο;
Το θέατρο άλλαξε εμένα. Μ' εκανε πιο Παναγιώτη. Γνώρισα τον εαυτό μου, την πόλη μου, γνώρισα το δάκρυ μου μέσα από το θέατρο. Όχι δεν μπορεί ν' αλλάξει τον κόσμο, μπορεί ν' αλλάξει τον τρόπο που δακρύζουμε για αυτο τον κόσμο.
Τι ετοιμαζεις για το μελλον, ειτε σε θεατρικο κειμενο ειτε σε πεζο;
Έχω ένα συρτάρι έργα… Δεν τα ξεχωρίζω σε πεζά και θεατρικά. Αυτό τον καιρό το συρτάρι είναι ανοιχτό και κάτι σπαρταρά… Δε λέω τι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου